Bugün M. Kemal’e Bakmak.. Ya da Anlamak..!

Bugün M. Kemal’e Bakmak..
Ya da Anlamak..!

Hiç kimse tartışılmaz, tabu değildir. Tarihi yaratanlar/yaşayanlar değil, daha çok siyasetçiler kendi eğilimlerine göre yazdıklarından, hangisi doğru ya da yanlış olduğuna beyin süzgecimizden geçirerek karar vereceğiz..
Yoksa, yanlışların peşine takılıp kalırız..

Bir dönemi değerlendirirken, elbetteki zamanın ruhu/konjöntür, sınıfsal duruş ve varılmak istenen hedef çok önemli..

M. Kemal, dönemi gereği, beklenenin çok üstünde işler başardığını teslim edelim. Ve bunu yaparken dar ve yetersiz kadro, olanaksızlıklar içerisinde bunları başardı..

Ancak, hedef neydi, neyi başardı neleri yapmak istemedi.?
Parlamenter sistem içerisinde, ‘tek adam’ rolünü oynamıştır.. Nerede ise, her istediğini yaptırmış, karar altına aldırabilmiştir..İstediği bakanı ve başbakanı değiştirmiş, adeta atamıştır..
Çok partili sisteme geçiş için bazı fırsatlar kollamış, uygun görmediği durumda kendisinin izin verdiği partileri yine kendisi kapattırmıştır..

Neden..?
Çünkü, kendi kurduğu sistem/siyasal rejim, yenisi karşısında, zayıf ve yetersiz kaldı. Örgütlenme ve özgürlükler kullanıldıkça, baskılanan haklar ve halklar adeta kışkırtılırcasına iplerinden boşaldılar.

Siyasal boşluğu kim doldurursa, o parsayı kapar, yol alır. Bu fırsatı dinci muhafakarlar, milliyetçiler ya da sosyalistler vb, kim örgütlüyse, halkı kim arkasına alabilirse o kazanır.

Var olan siyasal iktidarlar da koltuklarını korumak adına, halkları baskı altına alırlar, örgütlenmeleri kısıtlarlar, muhalefeti elimine etmeye çalışırlar. İşte dün yapılan ne kadar yanlış idiyse, bugün de yapılanlar o kadar yanlıştır..

Geçmişte, Demokratik eğilimler toplumda bu kadar yaygınlaşmamış, olgunlaşmamışken;
Bugün dünya düzleminin geldiği, tarihsel konjonktür açısından hala ‘Tek Adam, Monarşi ve Antidemokratik’ siyasal iktidarların varlığı, kabul edilemez..

Çünkü insanlık tarihi ivme olarak, geriye değil, ileriye doğru işler..
Kapitalizm, rakipsiz kaldığı 90’lardan sonra adeta, ‘köpeksiz köyde değneksiz’ dolaşmaktadır..
Neredeyse savaşsız, saldırısız bir gün yaşamıyoruz.. Muhalif iktidarlar ‘yumuşak ya da sert’, bir şekilde hizaya sokulmaktadır..

M. Kemal yaşasaydı bugüne nasıl bakardı..?
Nasıl tavır alırdı..?
Kendine özgün bağımsız bir yol izleyebilir miydi.?
Bu ve benzeri soruların yanıtlarını kimse net olarak veremez.
Vermekte gerekmez aslında..

Ben diyorum ki;
Dün, her yaşadıysak yaşadık. Onlanları aklıselim değerlendireceğiz tabi ki. Ancak bugün önümüze bakmalıyız. Yani ileriye..
Ve bizi bugün, ne M. Kemal, ne ABD, ne İslam ne de Tek Adam kurtarabilir.
Herkes durduğu yerden sınıfını bilecek, kimden yana olduğunun bilincinde olacak, kul ve teba olmayacak, liderler ilahlaştırılmayacak, ortak akılla hareket edilecek ve verdiği sözleri yerine getirmeyenleri geri çağıran bir demokratik sistemin çabası ve beklentisi içinde olmalıyız..

Bunun adına ne dersek diyelim, çok da önemli değil. Tanımlamalar, sözcükler üzerinde patanaj etmenin gereği yok..
Önemli olan, çağımızın ruhuna uygun, halkları memnun eden, onların onayını alan bir yerde durmamızdır..